Tagarchief: zelluf

Ikke zelluf doen!


Bijna 18 jaar geleden zat ik in een stoel voor het raam te genieten van mijn zwangerschapsverlof. Heerlijk mijmerend verzonken in mijn gedachten roer ik in mijn kopje thee. Ik ben me er zo enorm bewust van dat dit de stilte voor de stom is. Als straks de kleine er is word ik een echte mama! Ik kon me er geen voorstelling van maken hoe het zou worden straks. Tuurlijk op de bevalling zelf was ik voorbereid. Ik wist hoe het allemaal moest…..volgens het boekje… maar hoe het werkelijk ging worden? Geen idee. Geen idee hoe je er ooit doorheen komt, geen idee hoe je een mama word, geen idee wat mijn kind nodig heeft. Lichte paniek slaat toe….maar terug kon niet meer. We waren in een avontuur gestapt dat ouderschap heet!

Niemand, maar dan ook echt niemand had me ooit verteld over de achtbaan waar je in terecht komt. Een grote rollercoaster.
Eerste stapjes en hapjes. Voor het eerst naar het consultatiebureau, oorpijn, mazelen, tandjes, samen de was ophangen, schuim op de badkamermuur smeren, voorop de fiets liedjes zingen, bij opa en oma op de camping logeren, naar de oppas brengen bij mijn eerste werkdag, kerstgedichtje opzeggen op de peuterschool, tussen ons in slapen, hilarische uitspraken, neuzen afvegen, tranen drogen, wasjes draaien, eerste rapporten op school, eerste prijs tijdens turnwedstrijden, taxi rijden, zwemdiploma, vriendinnetjes thee, puinruimen, schaterlachen, knutselwerkjes boven mijn bed, tegendraadsheid, en verliefdheidjes. Het komt allemaal als een snelle film aan me voorbij.

En nu?… Nu is ze zomaar groot.

Ze staart voor zich uit achter de computer. Haar eerste werkstuk voor haar vervolgopleiding staat op het menu. Lukt het een beetje, vraag ik voorzichtig? Een geïrriteerde zucht komt mijn kant op. Als ik hulp nodig heb dan hoor je het wel. Ik kan het prima zelf.
Hoor ik daar nou ook een zucht van mijn kant komen? Het is meer een verzuchting…het uiteindelijke doel van die rollercoaster genaamd ouderschap is het creëren van zelfstandige gebalanceerde kinderen die goed in hun vel zitten. Nou , ik zou zeggen missie geslaagd?

En nu dan?…… Nu wat meer tijd vrij maken voor zelf “ikke zelf doen” !