Tagarchief: Vegen

Soms loopt je dag anders dan gepland!

Het is kwart over negen en ik heb er al een dagtaak op zitten. Natuurlijk moet eerst mijn zoon naar school. Dus broodtrommeltje, fruit, drinken en ook nog wat voor bij de opvang. Ontbijt klaarmaken, pillen niet vergeten en als dat gedaan is drink ik mijn bakje koffie en eet ik een banaan, maar lang op mijn kont zitten gaat niet. We moeten naar boven en ons aankleden. Douchen hebben we gisterenavond al gedaan ,zodat we die extra stress ‘s ochtends niet hebben.

Niet stoer, maar wel warm
Om 8:00 uur vertrekken we naar school. Dik ingepakt, want er ligt een laagje sneeuw. Mijn zoon informeert even of een skibroek nog wel stoer is op zijn leeftijd en met de woorden: ‘het is wel lekker warm’ overtuig ik hem om de skibroek toch aan te doen. Ik heb vrij genomen van mijn werk, zodat ik mijn zoon naar school kan brengen op de slee! Als er sneeuw ligt moet je er wel optimaal van genieten, maar ik ben de straat nog niet uit of ik heb er al spijt van. Zo sportief ben ik normaal gesproken niet!

Hoelang mag ik nog
Hoewel mijn zoon met zijn 11 jaar klein voor zijn leeftijd is; is hij nog vreselijk zwaar om op een slee te trekken. Ik trek mijn handschoenen uit en ook mijn muts gaat af! Het zweet staat op m’n voorhoofd. Bij school geef ik mijn zoon een boks, want je moeder een kus geven is niet stoer en met slee en al verdwijnt hij de school in. Terwijl ik naar hem kijk en hij met klasgenoten de school in loopt vraag ik mij af hoelang het nog duurt voordat ik helemaal niet meer met hem mee mag lopen of dat hij überhaupt nog op die slee wil gaan zitten.

Koude poten
Ik loop terug naar huis en ben blij dat ik niet met mijn auto de weg op hoef. Eenmaal thuis pak ik de bezem en veeg mijn straatje schoon en nu ik toch bezig ben pak ik meteen die van de buren ook even mee. Dat deed mijn opa ook altijd zei mijn oma gisteren aan de telefoon, dus zet ik die traditie voort.
Om het helemaal af te maken roep ik de hond voor een heel klein blokje om, want ver lopen is met deze sneeuw geen optie. Na tien stappen tilt hij zijn pootjes al bevroren uit de sneeuw en kijkt hij mij vragend aan of we aub weer naar binnen gaan. Een erg komisch gezicht, dat dan weer wel! Terwijl we naar huis lopen voor een warm bakje koffie vraag ik mij af of er ook honden moonboots bestaan! 🤔

Schema omgooien
Met een bakje koffie in mijn hand speur ik het internet af naar honden moonboots. Ze bestaan gewoon! En net wanneer ik mijzelf afvraag wat ik de rest van de dag zal gaan doen, belt het therapeutisch Centrum om een afspraak in te plannen zet mijn zoon voor morgen. Ik besluit om alsnog naar mijn werk te gaan. Ik app snel mijn cliënt, verwijder de sneeuw van de auto, laat de hond nog snel even uit en ben al onderweg! Zo makkelijk als ik gisteren vrij naam, zo makkelijk gooi ik mijn schema weer om. We wachten al bijna een jaar op deze afspraak, dus alles moet hier voor wijken en gelukkig kan dit ook!

Ik ben Wies, een fulltime alleenstaande mama van een 11 jarige zoon met ADHD. Naast het opvoeden van mijn zoon werk ik als gastouder en ben ik PGB-hulp bij mensen thuis.