Tag: huilen

Het leed dat amandelen knippen heet…

(Of pellen, whatever.)

Al zo’n anderhalf jaar was mijn dochter altijd verkouden. Ja, zonder overdrijven: altijd. Kilo’s zakdoeken heeft ze gebruikt! Op het moment dat ze voor het eerst een voet in de peuterspeelzaal zette, kreeg ze een loopneus. En meteen ook een dubbele oorontsteking, gelukkig eenmalig. Die neus is niet meer gestopt te lopen. De huisarts en kinderarts waren het eens: niet te snel opereren. Wij vonden het prima. Onze dochter hoorde goed, sprak goed en had (op de loopneus na) niet al te veel last van de verkoudheden. Tot een paar maanden geleden. Ze werd steeds dover.

Ze stopte soms wel 30 seconden met ademen

Toen begon het ‘wat?’ en ‘hè?’. De zin: ‘mama, wat zeg je?’ zit er inmiddels goed ingebakken en zal ze (hoop ik) nooit meer verleren. De doofheid was voor ons al een signaal dat het niet zo goed ging. Op een avond stond ik vertederd te kijken naar mijn slapende kleine meisje. Op zulke momenten vult mijn hart zich met dankbaarheid. Wat houd ik toch van mijn heerlijke peuter! Ik kan dan echt tranen van dankbaarheid krijgen. Ik voel me zo gezegend met mijn man, mijn peuter (bijna kleuter) en dreumes (bijna peuter)! Maar goed, ik stond dus naar haar te kijken en tot mijn schrik hoorde ik dat haar ademhaling stopte. Heel goed te horen, want ze zaagde altijd hele bomen om. Ik keek nog eens goed… Nee, ze ademde echt niet meer. Om vervolgens naar adem happend bijna wakker te worden. Ik pakte mijn telefoon erbij en begon te filmen. Weer gebeurde dat. Ze stopte soms wel 30 seconden met ademen.

De volgende dag hebben we een afspraak met de huisarts gemaakt. Die verwees ons meteen door naar de KNO-arts. En toen ging het snel. We zaten op woensdag nog bij het preoperatief onderzoek, waar ons verteld werd dat het ongeveer zes weken ging duren voor ons meisje aan haar neus- en keelamandelen geholpen zou worden. Op vrijdag werden we gebeld dat er een plekje was vrijgekomen. Voor maandag. Oeps…

Ik wilde eigenlijk graag een boekje van Nijntje, maar dat was uitgeleend

Toen kwam de voorbereiding: zetpillen in huis, vriezer vol waterijsjes. Snel naar de bibliotheek. ‘Anna in het ziekenhuis’ en ‘Lasse gaat naar het ziekenhuis’ waren gelukkig beschikbaar. Ik wilde eigenlijk graag een boekje van Nijntje, maar dat was uitgeleend. Ook had ik via via tips gekregen over een voorbereidingskist. Maar daar was geen tijd voor. Gelukkig is YouTube altijd beschikbaar. Daar staan een heleboel filmpjes op die over deze ingreep gaan. Vaak door ziekenhuizen gemaakt om de kinderen voor te bereiden. Het Antonius ziekenhuis in Sneek heeft op haar website een aantal foto’s van hoe de dag zal verlopen. Op zaterdag vertelden we het haar. We lazen de boekjes, keken de filmpjes, op zondag mocht ze haar koffertje pakken… Ze vond het geweldig, wat een avontuur! Vooral het uitzoeken van het cadeautje op de voorbereidingskamer was iets waar ze naar uitkeek!

Vier andere kinderen werden ook geopereerd die dag

Ook het begin van de maandagochtend vond ze het bijzonder. Ze vroeg niet eens om het ontbijt, zo goed wist ze al dat niet mocht eten en drinken. Het hielp ook dat we al om 7 uur in het ziekenhuis moesten zijn. Eerst snel haar broertje ergens afgeleverd en hup, door naar het ziekenhuis. Vier andere kinderen werden ook geopereerd die dag. We kregen nog een gezamenlijke uitleg, er werd omgekleed, zetpillen gegeven en daar gingen we… Ik mocht mee naar de operatiekamer om haar handen vast te houden toen ze het kapje op haar mond kreeg. Toen ze in slaap was, gaf ik haar een kus en werd ik naar een andere ruimte gebracht. Al een paar minuten later werd ik opgehaald. Mijn meisje lag op haar zij te huilen. Ik tilde haar uit bed en knuffelde haar. Daarmee ben ik pas gestopt toen we weer bij papa waren en ze bij hem op schoot wilde. Helaas bleef ze al die tijd huilen. Wat had ze een pijn! Wel vroeg ze meteen al om drinken. Terug op haar kamer, bij papa, moest ze elke 20 minuten een slokje water of wat (geschaafd) waterijs nemen. Maar omdat dit pijn deed, wilde ze dit niet. Het heeft ons en de verpleegkundige heel wat moeite gekost om dit voor elkaar te krijgen. Voor het herstel was dit erg belangrijk. En ze bleef maar huilen, tot ze op een gegeven moment bij papa op schoot in slaap viel. Tegen 11 uur mochten we naar huis. We moesten blijven zorgen dat ze elk uur flink dronk, wat echt een uitdaging was. Ook de volgende dag bleef dat lastig. En met waterijs hoefde ik al helemaal niet aan te komen! Het enige wat ze die dag wilde drinken was wat ontdooide moedermelk die ik nog in de vriezer had liggen (al 15 maand oud, destijds gekolfd voor haar broertje!). Gelukkig ging het in de dagen erna steeds beter. Wel heeft het zeker nog een week geduurd voordat ze weer een waterijsje wilde. Ik denk dat ze dat associeerde met de pijn.

Op de dag van de operatie en de dagen erna hebben we een aantal foto’s gemaakt. Daar heb ik een fotoboekje van gemaakt, wat we soms samen bekijken. Eerst wilde ze er niet aan terugdenken. Als ik haar vroeg hoe ze het vond, begon ze te huilen. De boekjes van Anna en Lassa wilde ze niet meer lezen. Langzamerhand begint dat te veranderen. Ze vraagt soms weer om de YouTube filmpjes en soms bekijken we samen het fotoboekje. Ik hoop dat ze het op deze manier wat kan verwerken.

Ik ben erg benieuwd naar de nacontrole. Toen ze eenmaal bevrijd was van alle snottebellen is een paar dagen snotvrij geweest. Maar meteen kwam er een nieuwe verkoudheid. Dat kan natuurlijk gebeuren. Daardoor weten we nog steeds niet of het allemaal echt heeft geholpen. Ze vraagt nog vaak: ‘Wat zeg je?’, maar dat lijkt soms ook een automatisme geworden. Ook de ademstops tijdens haar slaap lijken nog niet helemaal voorbij, maar misschien heeft het allemaal wat hersteltijd nodig. We houden het in de gaten!

‘Je krijgt er zoveel voor terug’…. ja? JA

Tja kinderen zijn zo leuk …….je krijgt er zoveel voor terug.

Maar wat krijg je er eigenlijk voor terug?

Hier mijn – en + lijst😂

  •  je zingt als je alleen bent, alleen nog maar kinderliedjes 😳
  • je stapt uit bed op Lego – auw!
  • jassen op de grond
  • overal schoolboeken
  • taxibedrijf
  • alles gaat stuk
  • je bent de klaagpaal van je hele gezin
  • ontplofte ontbijttafel
  • ruzie in huize Weltevree
  • geen tijd voor je relatie
  • shampoo en tandpasta altijd op of het laatste restje uit de tube als jij het nodig hebt
  • minder ijdel
  • klei op de vloer
  • blauwe plekken autodeur tegen je aan
  • grijze haren
  • je wordt erg goed in improviseren
  • was heel veel was… ik was toch klaar🤨
  • beschimmelde broodtrommeltjes
  • huilen omdat je zo trots bent of om een reclame☺️
  • 100 enkele sokken
  • een uitgerekt lijf
  • slapeloze nachten
  • woede aanvallen
  • je moet stiekem snoepen
  • rommel
  • je plast ineens in je broek als je niet niezen (gaat weer over)
  • zrgen
  • geld, welk geld ….chronisch blut
  • geduldiger worden
  • geen tijd om alleen op de wc te zitten
  • alle deuren staan altijd open
  • de vraag ‘heb ik alles?’ 20 keer stellen

+

  • ongegeneerd Disney films kijken
  • huppelen op straat mag weer😍
  • je hebt altijd een goede reden om te laat te komen
  • onvoorwaardelijke liefde elke dag
  • heel vaak horen ik hou jou mama😍
  • pyjamadag mag gewoon weer
  • persoonlijke groei
  • je lacht elke dag veel meer
  • vliegtuigjes vouwen
  • met samen teken en kleuren
  • complimentjes krijgen dat je het zo goed kan👊🏽
  • samen in bad met heel veel schuim spelen
  • stoeien
  • moppen tappen
  • nooit alleen
  • winnen met spelletjes
  • sneeuwballen of water gevecht
  • vaak naar het zwembad
  • leuke appjes van je dochter
  • boeren & scheten wedstrijd
  • minder ijdel
  • je kent de laatste vlog nieuwtjes
  • vals zingen mag
  • je wordt erg goed in improviseren
  • er is maar 1 ding belangrijk dat je kids gezond zijn #alles is verder redelijk geneuzel als je het langs deze lat legt
  • koken is vrij simpel steeds hetzelfde 😂
  • herinneringen maken
  • alles opnieuw ontdekken
  • je speelt nog lekker veel
  • zandkastelen bouwen
  • verhalen vertellen voor het slapen gaan
  • troosten
  • sinterklaasje spelen
  • verwennen
  • warme knuffels
  • trots op dat je het geflikt hebt de bevalling
  • je krijgt de mooiste kunstwerken elke week
  • met blubber spelen
  • in de regen lopen
  • gezelligheid
  • je wordt erg goed in uitleggen
  • geduldiger worden
  • je weet alles te vinden in de Intertoys

6x Kerst overleven met kleine kinderen

Iedereen met kleine kinderen vraagt zich vast af hoe ze het handigste Kerst kunnen overleven met kleine kinderen. Ze staan nog stijf van de spanning na Sint Maarten en Sinterklaas en alle vieringen op het kinderdagverblijf of school. Daarom hier 6 tips hoe je zorgeloos Kerst doorkomt met kleine kinderen:

 

#1 – Bezoek minstens alle grootouders

Opa’s en oma’s zijn dol op hun kleinkinderen, daarom kun je het beste op de 1e Kerstdag langs het ene paar grootouders en de 2e Kerstdag bij de andere grootouders. Kleine kinderen zijn dol op alle aandacht die ze krijgen en misschien krijgen ze ook nog een aantal cadeaus. Niks beters voor een vredige kerst toch? De kinderen zullen het fantastisch vinden, al die aandacht.

 

#2 – Ga gezellig met je kinderen tafelen

Een kerstbrunch en -diner mag niet ontbreken met Kerst! Gezellig met z’n allen keuvelen over van alles en nog wat en lekker eten, dat hoort erbij. Het staat zo leuk als kinderen met de kerstbrunch een afgebakken broodje met een plakje kaas in de vorm van een engeltje eten. Oh, en heb je die mooie boterkerstman gezien? Kinderen vinden het geweldig om gezellig mee te doen en na 1,5 uur van tafel te gaan. Als ze ’s avonds ook nog mee mogen doen met het kerstdiner is de pret niet meer te drukken. Vooral gourmetten is een goede keuze, omdat je dan ook gezellig met zijn allen lang kunt tafelen.

 

Je kunt beter de spanning verminderen door cadeautjes te geven voor Sinterklaas, maar óók door wat cadeautjes onder de kerstboom te leggen.

 

#3 – Geef cadeautjes met Sinterklaas én Kerst

De decemberdrukte is veel voor kleine kinderen. Ze kunnen soms niet slapen van de spanning voor de cadeautjes die ze van Sinterklaas krijgen. Vaak krijgen ze meer dan 5 cadeautjes, dus na het uitpakken van de 3e zijn ze eigenlijk al helemaal op. Je kunt beter de spanning verminderen door cadeautjes te geven voor Sinterklaas, maar óók door wat cadeautjes onder de kerstboom te leggen.

 

#4 – Hou je kind bezig

Niets is vervelender dan een klein kind dat zich verveelt. Zeker met de Kerstdagen. Gaan ze aan je been hangen en zeuren dat ze niks te doen hebben, terwijl jij de laatste puntjes op de i zet voor het kerstdiner. Voor de tv zetten is ongezellig met kerst, dus hou ze vooral bezig. Bedenk spelletjes en knutselwerkjes die je tussen de maaltijden door kunt doen. Vergeet ook niet nog een mooie wandeling met de hele familie te maken, waarbij je een bezoekje brengt aan de speeltuin. Zorg in elk geval dat je kind zich geen moment stil zit!

 

#5 – Kinderen uit de keuken

Jij hebt natuurlijk een heel mooi gebalanceerd kerstdiner gepland met culinaire hoogstandjes. Daarvoor heb je een planning gemaakt, want het moet wel allemaal tegelijk klaar zijn om jou, je gezin en je gasten te voeden. Het is niet handig als je kinderen helpen, betrek ze absoluut niet bij de voorbereiding van je diner! Ze lopen alleen maar in de weg en het wordt een bende in de keuken. Daar kun je je kleine kinderen dus echt niet bij gebruiken. Vergeet trouwens niet om die gepocheerde zalm met mosterd-dillesaus te pureren, zodat je baby ook mee kan doen met de grote mensen!

 

Als ze gaan piepen of huilen, negeer het en zeg dat ze vooral gezellig mee moeten doen.

 

# 6 – Hou het gezellig!

Tot slot: hou het gezellig! Niets is vervelender dan boze kleuters en huilende baby’s. Als ze gaan piepen of huilen, negeer het en zeg dat ze vooral gezellig mee moeten doen. Anders verpesten ze de sfeer. En met Kerst is het toch juist de bedoeling om het leuk, gezellig en luchtig te houden? Geen ruimte voor tranen of boosheid. Dat is echt uit den boze. Als je 2-jarige dreumes voor de zoveelste keer een driftbui krijgt, omdat hij zijn 8e cadeautje wil uitpakken, stuur hem dan gewoon naar zijn kamer. Doe je niet gezellig? Dan hoef je er niet bij te zijn. Kunnen de volwassenen tenminste een fatsoenlijk gesprek voeren.

 

P.S. Deze tips berusten NIET op de waarheid! Volg vooral je eigen hart en gevoel en maak er een leuk feest van.

Luna, moeder van een zoon van 2 en zijn babyzusje. Het ouderschap was een hele bewuste keuze en wat een avontuur! Lees mee en volg mijn gedachtegang..