Lago Maggiore

Binnenkort willen we de vakantie boeken.  Eerdere jaren hadden we dit rond deze tijd al lang rond, maar dit jaar hebben we zo veel om rekening mee te houden! Alleen mijn onregelmatige werk is er al bij gekomen en daarnaast gaat onze dochter vanaf eind juni naar groep 0.  Dat is niet verplicht natuurlijk, maar we willen er toch rekening mee houden qua timing. Ik denk dat we kiezen om nog net voor die tijd op vakantie te gaan.

Daarnaast hebben we lang getwijfeld over de bestemming. Nog een keer ver? We kunnen nu nog in het voorseizoen, dus kunnen nu nog goedkoop op vakantie.  Mijn man heeft Toscane hoog op zijn verlanglijstje staan, ik zelf neig meer naar Spanje of Portugal. Of Griekenland. Maar vliegen met twee peuters lijkt me een behoorlijke uitdaging. Net als een lange autorit trouwens.

Al onze overwegingen namen me terug naar onze vorige vakanties. Toen mijn man en ik nog kinderloos waren, gingen we op vakantie naar Kroatië.  Mijn man reed (ik heb geen rijbewijs) en we hadden een tussenstop van 1 nacht in Oostenrijk. Wat heb ik heerlijke herinneringen aan die vakantie! Zon, zee, strand… En niet te vergeten: volop cultuur. Doordat we de auto mee hadden, waren we zo vrij als vogels! Dat is voor mij toch wel het grote voordeel van een autovakantie. Maar met twee kleine kinderen wordt dat toch wel wat anders. Eigenlijk maakt dat alles aan een vakantie anders.

Toen onze dochter een dreumes was, gingen we op vakantie naar Luxemburg. In een stacaravan op een kleine camping. De aanpassing viel nog aardig mee. Ze deed nog twee slaapjes per dag, maar minstens één daarvan kon rustig in de draagzak (bij mijn man), draagdoek (bij mij) of auto. We hebben lekker uitgerust, gewandeld en de omgeving verkend.

Het jaar daarna hadden we inmiddels onze jongste ook mee. Hij was nog maar een paar maanden. Wij hadden het fantastische idee (ahum) om naar Noord-Italië op vakantie te gaan.  Via Airbnb hadden we een prachtig huisje geboekt in een dorpje op een heuvel. Vlakbij het Lago Maggiore. Het weer was fantastisch, de omgeving was prachtig, maar de reis… Die was een ramp. We reden ’s nachts in de hoop dat de kinderen lekker zouden slapen. Dat ik hooguit elke 3 uur ons zoontje hoefde te voeden. Dat laatste klopte wel ongeveer, maar onze dochter heeft amper een oog dicht gedaan. Ik denk dat ze ongeveer van 23 tot 2 uur heeft geslapen. Onze zoon bleek niet van autorijden te houden (we hadden een speciale reiswieg gehuurd, die ook om te bouwen was als soort maxi cosi).  Hij zette meteen een keel op. We hadden de reis totaal verkeerd ingeschat. En ook tijdens de twee weken daar was elke autorit een beproeving. Dat belemmerde ons enorm in de uitstapjes die we wilden maken. Toch hebben we het daar goed gehad.  Vooral het fantastische weer heeft daar aan bijgedragen. Heerlijk met water kliederen op het terras, lekker lezen, wandelen, naar de speeltuin in het dorp… Het had echt wel iets om je onder te dompelen in de cultuur in zo’n dorpje.

Hoe anders was onze vorige vakantie. In een ingerichte tent op een camping in Duitsland (ik schreef er eerder de blog ‘Mooi weer kamperen’ over). De camping lag op een heuvel en werd door lokalen ‘Holländische Enklave’ genoemd. De reis was niet al te lang, het weer was goed en de sfeer op de camping was heel relaxed. Maar van de lokale cultuur hebben we niet veel meegekregen.

Voor dit jaar twijfelden we vooral omdat we het gevoel hebben nog één keer wat meer aan de reis zelf te kunnen besteden. Volgend jaar gaat onze dochter naar groep 1. En hoewel ze dan nog niet leerplichtig is, is het de vraag of we het dan wenselijk vinden om haar een paar weken school te laten missen.  Voor mijn man stond het al wel vast: Toscane. Ik vond het in eerste instantie prima, maar ging toch weer twijfelen. Hoe moest dat dan met de autorit er naar toe? Onze zoon is nog steeds geen fan van autorijden. En natuurlijk kan je heel wat met spelletjes, liedjes, cadeautjes en misschien zelfs dvd’s. Maar echt relaxed lijkt me dat niet. Dus gingen we weer naar bestemmingen in Duitsland kijken. Toch weer op een camping? Die sfeer lijkt me wel weer heerlijk. En de kinderen hebben dan lekker de ruimte om te spelen. Of toch weer cultuur snuiven via Airbnb? We zijn er nog niet helemaal uit.

Vorige week reden we een uurtje naar speelparadijs/pannenkoekenhuis Voorst (wat een aanrader trouwens!). Toen m’n dochter voor de 5e keer binnen een half uur vroeg: ‘zijn we er bijna?’ keken mijn man en ik elkaar aan: Italië is in ieder geval van de baan!

Wat zijn jullie overwegingen voor de vakantiebestemming? In hoeverre beïnvloeden de kinderen de keuze? Hebben jullie tips voor leuke vakanties met kinderen?

Delen!