Iedere keer als ik het woord tussenjaar hoor gaan mijn nekharen rechtop staan. Ik vind dat zoiets raars. Steeds meer om mij heen hoor ik dat pubers een tussenjaar nemen in plaats van door te stromen naar een vervolgopleiding. In mijn ogen moet je als je jong bent bruisen van energie en staan te trappelen om aan een vervolgstudie te beginnen. Een tussenjaar voelt voor mij als een soort laffe vlucht voor de realiteit. Tot ik vanmorgen een blog onder ogen kreeg van Inge Curfs. Zij beschrijft de keuzestress die zij ervaart in een wereld waarin steeds meer keuzes en prestaties worden verlangd. Opeens realiseerde ik me dat ik de keuzes van de pubers van nu niet kan vergelijken met de tijd waarin ik opgegroeid ben.

30 jaar geleden was er misschien nog wel een ruimere keuze aan studies, maar het maken van een foute keuze was veel minder erg dan in deze tijd. Het kwam regelmatig voor dat studenten wisselden van opleiding zonder dat dit ernstige financiële consequenties had. De studiefinanciering en de OV-kaart regelingen waren veel ruimer dan nu. Een uitwonende beurs kreeg je gewoon zonder dat je dit terug hoefde te betalen. En ik had het geluk dat mijn vader een baan had waarin hij voldoende verdiende om mij ook nog financieel te ondersteunen. En zo sloot ik volledig schuldenvrij mijn studietijd af zonder ook maar een seconde na te hoeven denken over de financiële consequenties van mijn keuze.

Maar toch… de tijden zijn erg onzeker.

Door de blog van Inge Curfs werden mijn ogen geopend. Wat had ik het makkelijk gehad ten opzichte van de keuzes waar de pubers van nu voor staan! Vanaf dag 1 van hun studie gaat de teller van de studieschuld lopen. Op zich allemaal geen probleem als je gewoon je studie doorloopt en daarna een leuke baan krijgt. De terugbetaal condities zijn zeer ruimhartig dus je hoeft ook niet bang te zijn dat je meteen vastloopt als je niet zo snel de door jouw gewenste baan vindt. Maar toch… de tijden zijn erg onzeker. We krabbelen net weer een beetje uit een economisch dal maar de wereld waarin we leven voelt steeds instabieler aan. Als je kijkt wat er alleen al in de laatste paar dagen aan dreiging in het nieuws komt: het dalende aantal geboortes kan een voorbode zijn voor een nieuwe economische crisis, Poetin die dreigt met nieuwe wapens, Trump die een handelsoorlog lijkt te ontketenen, klimaatontkenners die wijzen op de economische consequenties als we iets aan het klimaat willen doen, nieuw opkomende politieke partijen die polarisatie in de hand werken. Ga er maar aan staan om in deze wereld op te groeien en keuzes te maken.

University of Applied Sciences. Klinkt wel mooi!

Mijn oudste moet volgend jaar een keuze maken voor een HBO-opleiding. Gelukkig heeft zij wel een helder beeld van wat zij wil. Twee weken geleden zijn we samen naar een open dag geweest van de Hanzehogeschool in Groningen. Dezelfde school die ik destijds bezocht heb. Wat is er veel veranderd in 30 jaar tijd! Mijn school is veranderd in een ieniemiene-gebouw tussen enorme, moderne leerfabrieken. De Hanzehogeschool heeft nu een ondertitel: University of Applied Sciences. Klinkt wel mooi! Ik vind het erg leuk dat zij dezelfde school gaat bezoeken als ik gedaan heb. Maar goed, het duurt nog een jaar. Nu maar hopen dat zij in dat jaar niet alsnog bevangen wordt door keuzestress!

Delen!