Let it go….Let it goooooo!!

Loslaten, welke moeder heeft hier nou geen moeite mee?

Heeft iedereen zijn wanten mee, hebben jullie je ingesmeerd, vergeet je skischoenen niet, je hebt twee stokken nodig, allemaal een pakje drinken in de jaszak? Mam ik krijg mijn schoenen niet dicht, mam het is zo koud ik wil naar het huisje terug, mam ik moet plassen en mijn skipak wil niet open.

Zo ging het tot een aantal jaren terug tijdens skivakanties. Nou ja vakantie… het was nou niet direct dat je na thuiskomst dat je denkt, hè hè, wat ben ik lekker bijgekomen en uitgerust. En al helemaal niet als je met kleine kinderen op skivakantie gaat. Ik heb ze vaak genoeg bij hun skiklasje weer op moeten halen omdat hun snot van het huilen tot aan hun oren vast gevroren zat. Maaaarrrr… ik moet zeggen, de aanhouder wint en uiteindelijk is het net als zwemles, hebben ze het onder de knie dan pluk je daar de vruchten van.

Inmiddels sjezen onze pubers onbezorgd om ons heen de piste af. Iets te onbezorgd in mijn ogen.

Ik heb namelijk een handicap; ik heb een overload aan kennis over het functioneren van het puberbrein, en daar heb ik behoorlijk last van.

Zo weet ik dat pubers nog niet echt oorzaak-gevolg in kunnen schatten, en al helemaal niet in situaties die vragen om een uitdaging.

Een aantal jaren terug was flets en grauw de modekleur in snowworld. Lila, licht blauw, grijs, mintgroen, af en toe zie je nog een oud exemplaar aan je voorbij skiën. Wat ben ik blij dat fluor nu helemaal in is. Ik betrap mezelf er op dat ik de hele dag kleuren aan het scannen ben op de piste. Roze jas, fel gele broek, groene jas, oranje helm ,check, check , check!! Gelukkig ze zijn er allemaal nog.

Als echte moederhen ski ik steevast achteraan.

Steeds weer tellen en controleren of we allemaal compleet zijn. Stel dat er iets gebeurt, dan ben ik degene met een mobiele telefoon en bereik, stel dat er eentje de weg kwijt raakt, dan heb ik daar tenminste zicht op. Helaas had de vaderhaan en de rest van de roedel hier al snel erg in. Mam, alsjeblieft, zou je nou eens voor een keertje voorop willen skiën. Je hangt daar steeds maar wat achteraan te hangen, daar hebben we allemaal last van. Hup, voorop en gaan met die banaan. Slik, ik weet niet of hier nou zo blij van word. Kleine snotkuikentjes worden blijkbaar snel groot en sjezen je voorbij voor je er erg in hebt.

Delen!

4 Comments

Add yours →

  1. Heerlijke blog Greetje!

  2. F6vcffhy hvngny ى ة ىولتلتى

  3. D6xk.btgjdkdtd5dmdmjtdngc vx
    B
    fkdkgbxn
    Jly mhgxn fhrxykr

Geef een reactie