De laatste tijd ging het niet zo goed in huize weltevree.
9 van de 10 x escaleerde de irritatie in een fijne woorden wisseling met 1 van onze kinderen.-
Ruzie onderling of met paps of mams. Wij konden ook niets meer hebben… leeg.
Als ik naar mijzelf kijk…. was de koek helemaal op. Wachten op een uitslag van mijn man…. heeft het middel wel wat gedaan of niet. Zo niet…. chemo’s, stamcellen transplantatie, 5 tot 6 weken in quarantaine. Om de lymfklierkanker te laten OPZOUTEN!

Het is nogal wat.

Mijn dochter had er zoveel stress van dat ze een paar keer tijdens een toets helemaal niets meer wist. We zaten laatst in de auto. Ze vroeg mam wil je mijn hand vasthouden ik ben zo gestrest over de uitslag van pap.

Vroeger als ze niet kon slapen gaf ik haar een hand en dan sliep ze binnen 30 seconden. Het is een baken van steun geworden die bruine kolenschoppen van mij.🙌🏾
Mijn zoon gooit zich in de fantasie wereld die veel mooier is dan de werkelijkheid. Lang leve Sinterklaas tijd en verhaaltjes uit mijn hoge hoed voor dit ventje.
En de jongste was huilerig. En dat is hij helemaal nooit. Het zijn veel bordjes die we probeerde hoog te houden. Gezin, huishouden draaiend houden, socialleven onze eigen relatie, mijn man ging gewoon naar zijn werk.

Wachten is voor niemand leuk. Niet in een wachtkamer, niet totdat iemand terug komt of wachten op een uitslag van wat dan ook.

We hebben afgelopen vrijdag goed nieuws gekregen boven verwachting.🎉🎉
Bijna alles is weg, nog 1 plekje activiteit maar veel minder dan voordat hij de retuximap kreeg.
En het middel kan 5 mnd doorwerken en we zijn nu pas 7 weken onderweg… dat geeft hoop op een goed eindresultaat.

Nadat we het nieuws hadden gekregen. Hebben we iedereen gebeld… mijn man was alleen maar emo. Het was toch spannender dan hij dacht. We kregen geen hap door onze keel. Mijn jongste vond het gek dat we aan het huilen waren van blijdschap.
Ik heb alle matrassen op 1 kamer gelegd .
Er was behoefte aan veiligheid en geborgenheid de laatste tijd.
Dat creëer ik door allemaal op 1 kamer te slapen. Om het te vieren ook. En we gingen spijbelen met zijn allen. Zo hebben we het ook op de scholen van onze kinderen gemeld.
Vandaag gaan we spijbelen en het vieren.

Op naar een mooi Hollands herfstzonnetje en wind, Zandvoort, zand, strand, strandtent/lunch, winkeltjes en samen bowlen en als afsluiting… the big yellow arches.

Wat een mooie dag. Nu nog hopen op een goede uitslag van mijn kant 7 dec en dan kunnen we het jaar afsluiten in de feestmaand.

Tip!
Geen decemberstress hebben mensen, het is een luxeprobleem.
Maar geniet er juist van…. vorig jaar was deze maand een maand van chemo misselijkheid en onzekerheid bij ons thuis.
Pluk de dag, nee het uur. Voor je het weet glipt alles door je vingers! Heb het leven lief zoals Elske de Wal zingt.

Gaat het je lukken deze maand?

Sas

Delen!